W dniach 25-27 marca 2026 roku miasto Lubin stał się stolicą polskiego bezpieczeństwa. Podczas trzydniowego expo poświęconego Obronie Cywilnej, nasza firma – Schrony Sp. z o.o. – miała zaszczyt zaprezentować autorskie rozwiązania w zakresie infrastruktury ochronnej. Wydarzenie to przypadło na kluczowy moment dla zmian, co przyciągnęło dużą liczbę samorządowców, ekspertów ds. bezpieczeństwa oraz inwestorów prywatnych.
Program OLiOC nakłada na państwo i samorządy obowiązek zapewnienia realnej ochrony obywatelom. Nasza ekspozycja skupiła się na czterech aspektach:
1. Schrony:
Pełnowymiarowe schrony to najwyższy standard ochrony. Podczas targów podkreślaliśmy ich rolę w ochronie przed nadciśnieniem fali uderzeniowej, promieniowaniem i skażeniami. Dla programu OLiOC są one kluczowe w punktach strategicznych – przy urzędach, szpitalach i węzłach komunikacyjnych.
2. Miejsca Doraźnego Schronienia (MDS):
To najbardziej powszechny element systemu. Nasze doradztwo w zakresie adaptacji istniejących podziemi, parkingów i piwnic na potrzeby MDS wzbudziło ogromne zainteresowanie włodarzy miast. Program OLiOC zakłada, że każdy obywatel powinien mieć dostęp do MDS w zasięgu krótkiego spaceru od miejsca zamieszkania.
3. Safe Roomy (Pokoje Bezpieczeństwa):
Nowość w szerszym dyskursie publicznym. Safe roomy w budynkach użyteczności publicznej i domach prywatnych zapewniają natychmiastową ochronę przed nagłymi zagrożeniami (np. atakami terrorystycznymi, ekstremalnymi zjawiskami pogodowymi czy odpryskami powybuchowymi). Są one „pierwszą linią obrony”.
4. Analiza i adaptacja obecnej infrastruktury schronowej:
Rozwiązanie kierowane w szczególności dla sektora publicznego. Nasi eksperci szczegółowo oceniają podczas wizji lokalnej, czy istniejące już obiekty można traktować jako budowle ochronne, a jeśli nie to czy jest możliwość zaadaptowania wskazanego miejsca pod schron, bądź miejsce ukrycia.
Udział Schrony Sp. z o.o. w targach w Lubinie potwierdził, że jesteśmy gotowi na wyzwania, jakie stawia ustawa o OLiOC. Nasze rozwiązania nie są już traktowane jako luksus, lecz jako niezbędny element infrastruktury krytycznej państwa.